Shortlink

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου στο κτίριο 8 (αίθουσα 1) της πρώην Σχολής Ευελπίδων δικάζεται ο πρώην Δήμαρχος Στέφανος Βλάχος μετά από μήνυση που του υπέβαλλαν οι ιδιοκτήτες του ακινήτου επί της οδού Ολυμπίας που έφερε κεραία κινητής τηλεφωνίας.

Το έγκλημα του “ειδεχθές”. Φρόντισε για την υγεία των παιδιών και των κατοίκων πέριξ της κεραίας που κινδύνευαν από την εκπεμπόμενη ακτινοβολία.

Είναι ακόμα μια δίωξη που υφίσταται ο πρώην Δήμαρχος επειδή προασπίστηκε το Κοινό και Δημόσιο Συμφέρον. Αντί να διωχθούν αυτοί που βάζουν κεραίες δίπλα από Σχολεία και Παιδικούς Σταθμούς διώκεται ο Δήμαρχος που έκανε το αυτονόητο. Ενήργησε μέσα στα πλαίσια του νόμου για να φύγει η κεραία. Αυτό ο Στέφανος Βλάχος το έπραξε άλλες εννέα φορές σε διαφορετικές περιοχές της Πετρούπολης, αποδεικνύοντας έτσι ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Υπάρχουν και Δημόσιοι Λειτουργοί που κάνουν το καθήκον τους υπερασπιζόμενοι το μέγιστο αγαθό των ανθρώπων, την Υγεία.

Τα δικαστήρια δυστυχώς είναι η μοίρα αυτών που συγκρούονται με συμφέροντα μικρά και μεγάλα και που δεν υπολογίζουν το προσωπικό τους κόστος.

Έτσι μετά τις δίκες για την Λυματολάσπη, τις διεκδικήσεις στο Βουνό και την Μονή Λαμίας (άνω των είκοσι) έρχονται και οι δίκες για τις κεραίες. Καλούμε όσους μπορούν να παραβρεθούν στο Δικαστήριο. Η παρουσία τους θα είναι σημαντική για την έκβαση της Δίκης.

Shortlink

Λ. Κύρκος ένας μοναχικός της αριστεράς

Πριν δύο χρόνια πέθανε ο Λ.Κύρκος,  η εμβληματική φυσιογνωμία της Ανανεωτικής  Αριστεράς  που επηρέασε με την παρουσία του και την δράση του την πολιτική ζωή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Η ακτινοβολία του και η πολιτική του επιρροή ήταν δυσανάλογη σε σχέση με την εκλογική Δύναμη του Κόμματος που εκπροσωπούσε του ΚΚΕ εσ.

Υπήρξε ο αυθεντικός εκφραστής στην Ελλάδα των Ιδεών του Ευρωκομουνισμού. Ήταν ο πρώτος μαζί με το ΚΚΕ εσ. που μίλησε για Εθνικό και Δημοκρατικό δρόμο στον Σοσιαλισμό, που μίλησε για δημοκρατικό διάλογο, για ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς,  που με νηφαλιότητα και με την δύναμη των ιδεών αντιμετώπιζε τους πολιτικούς του αντιπάλους, που ενδιαφέρονταν πραγματικά για τον κόσμο της εργασίας και τους φτωχούς, αφού και ο ίδιος ήταν μέρος αυτού του κόσμου ζώντας σε ένα ταπεινό δυαράκι στην οδό Καλλιδρομίου. Πρώτος μίλησε για την Ευρώπη των Λαών και των εργαζομένων, για την πάλη που πρέπει να δώσει η Αριστερά μέσα στην Ευρώπη ώστε να μεταβάλλει την πορεία της, την ώρα που ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ βροντοφωνούσαν το περίφημο ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο. Ακόμα κι όταν το ΠΑΣΟΚ “προσάρμοσε” γρήγορα την πολιτική του και έγινε συνομιλητής της Θάτσερ και του Κόλ, ο Λ.Κύρκος προειδοποιούσε ότι τα κονδύλια που έμπαιναν στην χώρα μας έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για αναπτυξιακούς σκοπούς και ΟΧΙ για την εκλογική πελατεία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.

Δυστυχώς δεν εισακούσθηκε, τα αποτελέσματα της καταστροφικής πολιτικής των δύο αυτών κομμάτων με τις ευλογίες του αμέτοχου ΚΚΕ τα βλέπουμε τώρα. Πολέμιος του μαξιμαλισμού των ακροτήτων και του βερμπαλισμού, προσπάθησε με τις μικρές του δυνάμεις και την υψηλή του παιδεία να επηρεάσει το πολιτικό επίπεδο της χώρας μας. Λίγα πράγματα βέβαια κατάφερε. Κατηγορήθηκε και ειρωνεύτηκε ότι προσπαθεί να εξαγγείλει μεγάλες πολιτικές εκπροσωπώντας ένα μικρό κόμμα. Είναι αλήθεια, δεν υπολόγισε σωστά τα λόγια του ποιητή ότι ο Ελληνικός Λαός είναι πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος. Το να προσπαθείς να μιλήσεις για την ηθική της πολιτικής, αυτό που ο Berlinguer ονόμαζε  questione morale σε έναν κόσμο που είχε βυθισθεί στον λαϊκισμό και στην κίρκη της συνθηματολογίας ήταν λιγάκι δύσκολο έως αδύνατο.

Δεν παρέδωσε τα όπλα όμως. Ήταν μαχητής και δεν υπολόγιζε προσωπικές θυσίες.

Κατηγορήθηκε ως  “δεξιός”  αυτός που δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τις ιδέες του. Βασανίσθηκε και δεν ενέδωσε. Οι κατήγοροι του είναι οι συνηθισμένοι άκαπνοι που από την καρέκλα της βεβαιότητας και της ασφάλειας ρίχνουν λάσπη και ανάθεμα αναγορεύοντας τους εαυτούς τους σε υπέρτατους κριτές, μοιράζοντας πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Κατ΄όνομα αριστεροί που βεβηλώνουν με την παρουσία τους και τους λόγους τους την ιστορία χιλιάδων ανθρώπων που αγωνίσθηκαν και αγωνίζονται για τις ιδέες τους. Κάποιοι είπαν ότι ο Λ.Κύρκος γεννήθηκε σε λάθος χώρα, σε λάθος χρόνο και επέλεξε λάθος πολιτική. Μπορεί να συμβαίνει κι αυτό. Λάθη σίγουρα διέπραξε, όπως αυτό  που πίστεψε στο τέλος της ζωής του ότι κάτι καλό θα έβγαινε εκείνη την στιγμή από την δημιουργία της Κεντροαριστεράς. Αυτό όμως δεν ακυρώνει τη συνολική παρουσία του στο χώρο της Αριστεράς, δεν ακυρώνει τους αγώνες του για Δημοκρατία και Ελευθερία.

Είναι εκνευριστικό που κάποιοι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν θέλουν να ακούνε για τον Λ.Κύρκο, αλλά βγάζουν και φλύκταινες άμα τω ακούσματι του ονόματος του. Δεν πρέπει να ξεχνούν ότι δεν θα υπήρχε Συνασπισμός και κατά συνέπεια ούτε ΣΥΡΙΖΑ αν δεν υπήρχε και ο Λ.Κύρκος.

Είναι λυπηρό που η ΑΥΓΗ η εφημερίδα που ο Λ.Κύρκος υπήρξε Διευθυντής της και υπεραγαπούσε, να μην αφιερώσει μια σελίδα σε ένδειξη αναγνώρισης. Γιατί τέτοια μικρότητα; Για ποιο λόγο όλοι εμείς κρατήσαμε ζωντανό αυτό το Βήμα της Αριστεράς; Για να συμπεριφέρεται ως Ριζοσπάστης; Κρίμα.

Ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η πορεία και η τύχη της Αριστεράς στην Ελλάδα ο Λ.Κύρκος θα παραμείνει ένα ζωντανό παράδειγμα ενός μοναχικού αγωνιστή που πήγε κόντρα στο ρεύμα του λαϊκισμού και της μισαλλοδοξίας και που αν είχε εισακουσθεί δεν θα είχαμε καταλήξει εδώ από τα μεγάλα κόμματα που έκαναν την διαφθορά επιστήμη και την λεηλασία και την ευνοιοκρατία τρόπο ζωής.

Shortlink

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤ.ΒΛΑΧΟΥ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η Δυτική Αθήνα, η πολυπληθέστερη περιοχή της Αττικής εξακολουθεί να βιώνει ένα ιδιότυπο απαρχάιντ. Δεν φτάνει που μεγάλες μάζες πληθυσμού βρίσκονται σε κατάσταση πλήρoυς οικονομικής εξαθλίωσης λόγω των μνημονιακών πολιτικών, αυτή τη στιγμή αδυνατούν ουσιαστικά και να αρρωστήσουν καθότι οι υπάρχουσες Δομές Υγείας είτε υπολειτουργούν είτε οδηγούνται σταδιακά στην απαξίωση.

Το Αττικό Νοσοκομείο  κόσμημα για την Δυτική Αθήνα και όχι μόνο, δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του πληθυσμού παρά τις ηρωικές προσπάθειες του προσωπικού (διαθέτει έξοχους επιστήμονες και άρτια καταρτισμένο Νοσηλευτικό Προσωπικό). Στο Αττικό Νοσοκομείο 650 κλίνες είναι μόνιμα κατειλημμένες, με πληρότητα που αγγίζει το 120%. Στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας λειτουργούν 17 από τις 27 κλίνες. Στην Μονάδα Νεογνών λειτουργούν μόνο 6 από τις 22 κλίνες! Υπάρχουν σε ολόκληρο το Νοσοκομείο 11 τραυματιοφορείς!!! Ενώ από τις 14 χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν οι 6! Οι μέρες εφημερίας είναι εφιαλτικές για γιατρούς και νοσηλευτές. Εκατοντάδες ασθενείς εξυπηρετούνται αναγκαστικά από ολιγάριθμο προσωπικό. Τα ράντζα πολλές φορές ευδοκιμούν, ενώ οι γιατροί και οι νοσηλευτές εργάζονται με απλήρωτες εφημερίες και εξευτελιστικούς μισθούς.

Η απάντηση του Υπουργείου είναι ένα μεγαλόπρεπο ΘΑ.

Οι Πρωτοβάθμιες Μονάδες ΕΟΠΥΥ (πρώην ΙΚΑ) σταδιακά οδηγούνται σε μαρασμό και στο τέλος θα απομείνει μόνο το κουφάρι τους. Οι συμβάσεις γιατρών δεν ανανεώνονται, τα εργαστήρια διαλύονται και οι ασθενείς οδηγούνται στους ιδιώτες.

Μιλούν για εξορθολογισμό των Δαπανών.  Λέμε ναι με όρους και κριτήρια. Ταυτόχρονα όμως είμαστε αντίθετοι στην Υποχρηματοδότηση που οδηγεί μαθηματικά στην απαξίωση των Δομών και στην άνευ όρων παράδοση τους στους ιδιώτες.

Η Υγεία είναι ένα Δημόσιο αγαθό και τέτοιο πρέπει να παραμείνει. Κανένα Μνημόνιο, καμία Κυβέρνηση δεν μπορεί να παίζει με όρους Λογιστικής με τις ζωές χιλιάδων φτωχών (γιατί οι φτωχοί πλήττονται και όχι οι πλούσιοι) που πάσχουν.

Shortlink

ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εδώ και χρόνια πλανάται ένα ερώτημα.

Είναι δυνατόν στην πολιτική να υπάρχει ήθος; Συνδυάζεται η πολιτική με το ήθος; Με λίγα λόγια συνυπάρχει ή μπορεί να συνυπάρξει το ήθος με την πολιτική;

Το ερώτημα ίσως μπορεί να απαντηθεί με αυτό που λέγεται κατά κόρον, ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, ή μ’ αυτό που έλεγε ο Ρωμαίος Σένεκας ότι η πολιτική είναι μία πρακτική υπόθεση και η επιτυχής άσκηση της καθαγιάζει οποιαδήποτε πράξη, ακόμα και την ανήθικη.

Υπάρχει όμως και η άποψη των Ανθρωπιστών της Αναγέννησης ή των Προοδευτικών Σοσιαλιστών και Αριστερών Φιλοσόφων του 20 ου αιώνα, όπως ο Αντόνιο Γκράμσι που διατείνονται ότι η άσκηση της πολιτικής, οι κοινωνικοί και μαζικοί αγώνες εμπεριέχουν ακλόνητη την έννοια της ηθικής, γιατί σαν στόχο έχουν την πρόοδο της ανθρωπότητας αλλά και την κοινωνική και ιδεολογική χειραφέτηση των εργαζομένων του χεριού και του πνεύματος.

Οι Καιροσκόποι, οι Λαϊκιστές αλλά και οι Μωροφιλόδοξοι έχουν άλλη άποψη. Πολιτική είναι το μέσον με το οποίο θέλουν να καθιερωθούν έξω από αρχές και αξίες, έξω από κανόνες καλής συμπεριφοράς, έξω ακόμη και από συνειδησιακούς φραγμούς.

Τα αποτελέσματα του λαϊκισμού και του τυχοδιωκτισμού τα βλέπουμε ανάγλυφα στη χώρα μας. Πως αυτή η ευλογημένη από πολλές απόψεις χώρα έχει πέσει στα χέρια ανθρώπων χωρίς ήθος και αρχές που με μοναδικό γνώμονα την ασύμμετρη φιλοδοξία (και όχι μόνο) την έφεραν εκεί που την έφεραν. Να μεταβληθεί δηλαδή σε φτωχό Παρία ολόκληρης της Ευρώπης.

Δυστυχώς αυτές οι αντιλήψεις βρίσκουν χώρο και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Σε πολλές περιοχές έχουν επικρατήσει Διοικήσεις με αυτά τα χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε όλοι. Δήμοι χρεωκοπημένοι, πόλεις καθημαγμένες από ανθρώπους που διακρίθηκαν μόνο στο πεδίο του παραγοντισμού και της ρουσφετολογικής αντιμετώπισης των προβλημάτων, πέραν τούτου ουδέν.

Θα γίνει το ίδιο και στην πόλη μας; Ίδωμεν. Ας προσέχουν οι φύλακες όλων των αποχρώσεων κι ας αφήσουν τα κομματικά μετερίζια και τους οχυρωμένους πύργους. Δεν είναι η ώρα.